تنها

در این دنیا که حتی ابر نمی‌گرید به حال ما
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌همه از من گریزانند، تو هم بگذر از این تنها

شکنجه

عذاب‌آورترین شکنجه،
نم نم کشتنم بود
که تو کردی...
شاید نمی‌دانستی، شاید هم جز این بلد نبودی

روزگار خوبی نیست

دوستی با هر که کردم خصم مادرزاد شد
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌آشیان هر جــا گزیدم لانه صیــاد شد
آن رفیـــقی را که با خـــون جگر پروردمش
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌وقت مردن بر سر دار آمد و جلاد شد